หุบเขาซากุระอู๋เหลียงซาน ซากุระสีชมพูที่ผลิบานท่ามกลางไร่ชาบนภูเขายูนนาน

Updated : 08 ตุลาคม 2569 09:46

          ถ้าพูดถึงดอกซากุระ หลายคนคงนึกถึงภาพของฤดูใบไม้ผลิ อากาศเย็น ๆ และต้นซากุระที่ออกดอกเต็มต้น แต่ที่หุบเขาซากุระอู๋เหลียงซานในมณฑลยูนนาน กลับมีภาพที่แตกต่างออกไป เพราะที่นี่เป็นอีกหนึ่งพื้นที่ที่สามารถชมซากุระได้ในช่วงปลายปี โดยดอกซากุระจะเริ่มทยอยผลิบานตั้งแต่ช่วงปลายเดือนพฤศจิกายนและสวยเด่นขึ้นในช่วงเดือนธันวาคม ท่ามกลางภูเขาสูงและไร่ชาสีเขียวที่ทอดตัวไปตามแนวเนินเขา ทำให้เมื่อเดินทางมาถึงแล้วจะได้เห็นทั้งดอกไม้ ภูเขา ไร่ชา และอากาศเย็น ๆ อยู่ในพื้นที่เดียวกัน           ภาพของดอกซากุระสีชมพูที่กระจายอยู่ตามไร่ชาเป็นสิ่งที่ทำให้คนจดจำอู๋เหลียงซานได้ง่ายขึ้น เพราะที่นี่ไม่ได้มีเพียงแถวต้นซากุระที่ปลูกเรียงกันเพื่อให้นักท่องเที่ยวเดินชม แต่ต้นซากุระเติบโตอยู่ร่วมกับพื้นที่ปลูกชา จึงเกิดเป็นทิวทัศน์ที่มีสีชมพูสลับกับสีเขียวของต้นชา และเมื่อมองออกไปไกล ๆ ก็จะเห็นแนวภูเขาของยูนนานเป็นฉากหลัง ยิ่งในช่วงเช้าที่มีหมอกบาง ๆ ลอยผ่านยอดเขา บรรยากาศก็จะเปลี่ยนไปอีกแบบและทำให้การเดินชมพื้นที่แห่งนี้มีเสน่ห์มากขึ้น

โรงเบียร์ชิงเต่า จากโรงเบียร์เก่าแก่สู่แบรนด์ระดับโลก

Updated : 07 ตุลาคม 2569 07:01

          ถ้าพูดถึงเมืองชิงเต่า เมืองริมทะเลทางตะวันออกของจีน หลายคนอาจนึกถึงบรรยากาศริมทะเล อาคารเก่าแก่ ถนนที่เต็มไปด้วยเรื่องราว หรืออาหารทะเลสด ๆ ก่อนเป็นอันดับแรก แต่มีอีกหนึ่งสิ่งที่แทบจะแยกออกจากชื่อของเมืองนี้ไม่ได้เลย นั่นก็คือ “เบียร์ชิงเต่า” เพราะเบียร์ไม่ได้เป็นเพียงเครื่องดื่มที่ผลิตขึ้นในเมืองเท่านั้น แต่ค่อย ๆ กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของภาพจำและวัฒนธรรมของชิงเต่า จนเมื่อพูดถึงเมืองนี้ขึ้นมาเมื่อไร ชื่อของ Tsingtao Beer ก็มักจะตามมาด้วยเสมอ           โรงเบียร์ชิงเต่ามีเรื่องราวที่ยาวนานกว่าร้อยปี จุดเริ่มต้นของโรงเบียร์แห่งนี้ย้อนกลับไปถึงปี ค.ศ. 1903 ในช่วงเวลาที่ชิงเต่ากำลังมีการพัฒนาเมืองและอุตสาหกรรมอย่างต่อเนื่อง จากโรงงานผลิตเบียร์ในยุคแรกที่ใช้เทคโนโลยีตามแบบยุโรป ค่อย ๆ พัฒนาผ่านยุคสมัยต่าง ๆ จนกลายเป็นหนึ่งในผู้ผลิตเบียร์รายใหญ่ของจีน และชื่อของชิงเต่าก็ไม่ได้อยู่เพียงในประเทศอีกต่อไป แต่เดินทางออกไปสู่ตลาดต่างประเทศมากมาย จนกลายเป็นแบรนด์จีนที่เป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ          เมื่อได้มาเยือนชิงเต่าแล้วจึงไม่แปลกเลยที่จะเห็นเรื่องราวของเบียร์อยู่ในหลายมุมของเมือง ตั้งแต่ร้านอาหารริมทาง ร้านอาหารทะเล ไปจนถึงเทศกาลเบียร์ขนาดใหญ่ เพราะสำหรับชาวชิงเต่าแล้ว เบียร์ไม่ได้เป็นเพียงสินค้าชนิดหนึ่ง แต่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตและเป็นเรื่องราวที่เติบโตมาพร้อมกับเมืองแห่งนี้

พระราชวังต้องห้ามใต้หิมะ ความงามอีกมุมของกรุงปักกิ่ง

Updated : 06 ตุลาคม 2569 08:45

          ถ้าพูดถึงพระราชวังต้องห้าม หลายคนอาจนึกถึงกำแพงสีแดง ประตูขนาดใหญ่ และหลังคากระเบื้องสีเหลืองที่ทอดยาวอยู่กลางกรุงปักกิ่ง แต่ถ้าได้มาเห็นที่นี่ในช่วงฤดูหนาว ภาพที่เห็นจะเปลี่ยนไปอีกแบบเลย โดยเฉพาะวันที่หิมะตกลงมาปกคลุมลานกว้างและหลังคาของพระราชวัง สีแดงของกำแพงจะยิ่งเด่นขึ้นมา ส่วนหลังคาสีเหลืองก็มีหิมะสีขาวเกาะอยู่เป็นแนว ทำให้พระราชวังดูนิ่งและเงียบกว่าปกติ ราวกับสถานที่แห่งนี้กำลังหยุดพักจากความวุ่นวายของเมืองใหญ่ ช่วงฤดูหนาวของปักกิ่งอากาศค่อนข้างหนาวและแห้ง โดยเฉพาะช่วงเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์ และถ้าวันไหนมีหิมะตกพอดี ก็ถือว่าเป็นช่วงเวลาที่หลายคนอยากมาเห็นพระราชวังต้องห้ามด้วยตาตัวเองสักครั้ง

เปิดโลกป่าหินซิงเหวิน มหัศจรรย์ธรรมชาติแห่งเสฉวน

Updated : 05 ตุลาคม 2569 12:39

วาฬผู้โดดเดี่ยวแห่งเยียนไถ ประติมากรรมริมทะเลที่ทำให้เราอยากหยุดพักนานกว่าที่คิด

Updated : 03 ตุลาคม 2569 13:43

          วาฬตัวหนึ่งอยู่บนชายหาด ไม่ได้ว่ายไปไหน และไม่ได้ส่งเสียงอะไร แค่เห็นภาพ หลายคนก็คงอยากรู้แล้วว่ามันมาอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร ทำไมถึงดูคล้ายกำลังเคลื่อนไหว ทั้งที่ร่างทั้งหมดหยุดนิ่ง แล้วทำไมพอมองไปนาน ๆ เราถึงเผลอรู้สึกเหงาตาม ทั้งที่รอบตัวมันอาจมีนักท่องเที่ยวเดินผ่าน มีคนยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายรูป และมีเด็กกำลังเล่นกันอยู่ไม่ไกล ประติมากรรมที่ผู้คนเรียกว่า “วาฬผู้โดดเดี่ยว” ตั้งอยู่บริเวณหาดจินซาทาน เมืองเยียนไถ มณฑลซานตง ประเทศจีน ขอทำความเข้าใจเรื่องสถานที่กันนิดหนึ่ง เพราะวาฬตัวนี้อยู่ที่เยียนไถ ไม่ใช่ชิงเต่าอย่างที่อาจเข้าใจกัน และเป็นจุดถ่ายภาพที่ได้รับความสนใจของชายหาดแห่งนี้ แต่ถ้ามองมันเป็นเพียงจุดเช็กอิน ก็คงน่าเสียดายอยู่เหมือนกัน          ความน่าสนใจของวาฬตัวนี้อยู่ตรงความรู้สึกที่เกิดขึ้นระหว่างเราเงยหน้ามองมันด้วย ร่างของสัตว์ทะเลขนาดใหญ่ซึ่งควรอยู่ท่ามกลางน้ำ กลับปรากฏตัวขึ้นบนชายหาด พื้นที่ที่คนเดินเข้ามาหาได้ง่าย ๆ ความผิดที่ผิดทางในสายตาคนมองนี่เองที่ชวนให้เกิดคำถาม บางคนเห็นความโดดเดี่ยว บางคนเห็นอิสระ ส่วนบางคนอาจไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้ง แค่รู้สึกว่ามันเป็นวาฬที่น่ามอง แล้วอยากยืนอยู่ใกล้ ๆ อีกสักพัก ทั้งหมดนั้นก็เป็นการทำความรู้จักงานศิลปะได้เหมือนกัน เราไม่จำเป็นต้องรู้คำศัพท์เฉพาะ ไม่ต้องรีบหาความหมายให้ถูก และไม่ต้องพยายามรู้สึกตามคนอื่น เพราะเมื่อได้ฟังเรื่องจากผู้ออกแบบ จะพบว่าประติมากรรมที่ถูกเรียกว่า “โดดเดี่ยว” ตัวนี้ มีจุดเริ่มต้นต่างจากความเศร้าที่หลายคนมอบให้มันพอสมควร